در روز زمین پاک،زمین را نمی بینم!!!

از چند روز قبل با علم به اينکه مطلبي به مناسبت روز« زمين پاک » آماده کنم که در وبلاگم يا در يک نشريه عمومي يا تخصصي به چاپ برسانم با تراوشات ذهني خود درگير بودم . امروز دوم خرداد که به هواي سر کشيدن يک ريه سير از هواي پاک بهاري به تراس خانه رفتم با چيزي جز خاک،گرد و غبار يا اصطلاح امروزي آن ريزگرد عربي مواجه نشدم !!! حال نمي دانم بايستي در مورد زمين پاک بنويسم يا هواي ناپاک! اصلا اين هواي غبارآلود اجازه و انگيزه براي نوشتن در مورد زمين حال چه پاک و چه ناپاکش را نمي دهد.اما چه کنم که مسولم...

به برخي منابع که سر بزنيم خواهيم ديد که در کشورهاي مختلف کره خاکي برنامه هايي براي اين روز و يا از اين قبيل ايام نمادين در تقويم خود قرار داده اند ، از آن گذشته در سيستم آموزشي پايه آنها مطالب و آموزش هايي گنجانده اند که از همان ابتدا خشت اول را کج ننهند، امري که در سيستم آموزشي ما مهجور است!.

از اين حرفها که بگذريم بد نيست نگاهي به فلسفه روز جهاني زمين پاک بي اندازيم :

در ۲۲ آوريل ۱۹۷۰ يک حرکت مردمي براي اعتراض به سياستهاي دولتي که بي‌توجه به خرابي محيط زيست در حال از بين بردن زمين بودند در امريکا شکل گرفت. گروه‌هاي طرفدار محيط زيست دانشجويان و اقشار ديگر که به ضايعات مضر کارخانه‌ها و آلوده شدن دريا‌ها با نفت و تمام آلودگي‌هاي رو به افزايش که بر سلامت انسان و طبيعت تاثير مخربي داشت اعتراض کردند. برگزاري اين اولين «روز زمين» (Earth Day) به موفقيتهاي سياسي زيادي انجاميد و حمايت همه گروههاي سياسي را کسب نمود و توجه بيشتر قانونگذاران به هواي پاک و آب پاک و گونه‌هاي در حال انقراض و تشکيل «آژانس حفاظت از محيط زيست امريکا» را موجب شد.

ميليونها نفر ساکن اين سياره خاکي در روز زمين دور هم جمع خواهند شد و شعار "زمين در قبال کارهاي ما صبر نخواهد کرد"The earth won't wait" را سرخواهند داد.

به نظر مي رسد مسائل زيست محيطي در پشت هياهوي رکود اقتصادي جهان محو گرديده است و کشورهاي توسعه يافته به بهانه فرار از اين رکود به هر اقدامي دست ميزنند. اين در حالي است که مشکلات زمين فروکش نکرده بلکه ما آنها را ناديده مي گيريم. ما همچنان دي اکسيدکربن را به عنوان يکي از عوامل تغييرات آب و هوا به جو زمين پمپاژ مي کنيم. رودخانه ها، چشمه ها، درياچه ها و اقيانوس ها پا به پاي هواي ما آلوده مانده اند. روزي نيست که خبري در مورد شکسته شدن لوله هاي نفتي يا نشت نفت به آبها و يا کوهي از مشکلات ديگر زيست محيطي شنيده نشود.از طرفي همانطور که در بالا آمد ريزگردهاي عربي هم به جان درخت و جانور و گياه و در يک کلمه طبيعت ما افتاده اند و ما در چندمين سال  از آغاز اين اتفاق شوم هنوز عليرغم وعده و وعيدهاي رسانه اي عملکردي که نتيجه مطلوب داشته و در عمل ببينيم در کار نيست.

پيمان رجبی